ท่านอุปสมบทด้วยเจตนาแสดงความกตัญญูกตเวทีต่อบิดามารดาโดยตั้งใจจะบวชแค่เวลาสั้นๆ เท่านั้น แต่เมื่อได้ศึกษาพุทธประวัติและประวัติพระอรหันตสาวก จิตใจท่านเกิดความสะเทือนลึกซึ้ง ศรัทธากลายเป็นความมุ่งมั่นแน่วแน่ที่จะดำเนินสู่พระนิพพานโดยตรง หลังจากท่านศึกษาปริยัติจนสอบได้นักธรรมเอกและเปรียญ 3 ประโยคในปีเดียวกันแล้ว ท่านก็ตั้งสัจจะอธิษฐานว่าจะออกปฏิบัติภาวนาเพื่อมุ่งตรงต่อพระนิพพานเพื่อการหลุดพ้นจากห้วงสังสารวัฏเพียงอย่างเดียว

เมื่อได้พำนักศึกษากับหลวงปู่มั่น ท่านโหมความเพียรอย่างหนัก นั่งสมาธิภาวนาตลอดรุ่งหลายคืนติดต่อกันโดยไม่ย่อท้อ จนทำให้ก้นท่านระบมแตกพองเลอะเปื้อนสบง  ถึงแม้ร่างกายจะทุกข์ทรมานอย่างหนักแต่จิตกลับมีกำลังเข้มแข็งขึ้นโดยลำดับ จนมีหลักภาวนามั่นคง

หลวงปู่มั่นเคยปรารภถึงท่านอยู่เนือง ๆ ว่า “ท่านมหาฉลาดทั้งภายนอกและภายใน ต่อไปจะเป็นที่พึ่งแก่หมู่คณะได้มาก” ครั้นเมื่อพิธีพระราชทานเพลิงศพหลวงปู่มั่นเสร็จสิ้น พระภิกษุสามเณรหลายสิบรูปจึงพร้อมใจกันติดตามหลวงตาพระมหาบัวเพื่อขออยู่ศึกษาและปฏิบัติธรรมภายใต้การอบรมของท่าน

ไม่เพียงแต่ความเด็ดเดี่ยวในการทำกิจภายในคือการขจัดอาสวะกิเลสให้หมดสิ้นไปโดยสิ้นเชิง ท่านยังอุทิศตนเพื่อพระพุทธศาสนาและประเทศชาติอย่างยิ่งใหญ่ โดยเฉพาะ “โครงการผ้าป่าช่วยชาติ” ที่ท่านได้เป็นผู้นำการทอดผ้าป่าทองคำเพื่อกอบกู้วิกฤตเศรษฐกิจ พ.ศ. 2540 โดยการระดมทองคำเข้าสู่คลังหลวงเพื่อรวบรวมเป็นทุนสำรองของประเทศ และยังเมตตาสงเคราะห์โลกโดยการแสดงธรรมในสถานที่ต่างๆ เพื่อให้พุทธศาสนิกชนได้มีโอกาสฟังธรรมเพื่อเป็นยึดเหนี่ยวจิตใจ มีแนวทางปฏิบัติในชีวิตฆราวาส นับเป็นกรณียกิจที่สะท้อนถึงวิสัยทัศน์อันกว้างไกลและความเสียสละเพื่อส่วนรวมอย่างแท้จริง